Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Najlepsze tłumaczenia!

Koncepcje Lavedana

Samo pojęcie realizmu ogranicza autor w zasadzie do jednego z kierunków w sztuce drugiej połowy XIX wieku. Zresztą i w malarstwie francuskim XIX wieku baczniejszą uwagę poświęcił Lavedan schyłkowym kierunkom idealistycznym niż rozwojowi realizmu. Ogólnie biorąc – akcent w całej książce przesunięty jest raczej na zagadnienia formy artystycznej. Uwagi autora tu i ówdzie rozsiane w tekście podkreślają przekonanie, że w sztuce ważna i decydująca jest forma, treść zaś jest wtórnym i niezbyt istotnym dodatkiem (np. uwaga o twórczości Bourdelle’a). Trzeba stwierdzić, że idealistyczny pogląd na świat utrudnia mu dostrzeżenie i ukazanie w toku wykładu podstawowych prawidłowości rozwoju sztuki. Ujęcie historii sztuki jako procesu powstawania i rozwoju realizmu w walce z kierunkami idealistycznymi musiałoby wpłynąć nie tylko na właściwą proporcję poruszonych zagadnień, ale przede wszystkim nie dopuściłoby do niesłusznych interpretacji, jak to się dzieje przy omawianiu twórczości wielu wybitnych artystów-realistów.

Ale i te koncepcje Lavedana – podobnie jak i inne niesłuszne jego założenia – nie są stosowane konsekwentnie i ustępują często w tekście przed wymową dzieł sztuki, tych zwłaszcza, które mocniej czy bardziej bezpośrednio przemówiły do autora, prowadząc go wbrew jego własnym idealistycznym założeniom do słusznych wniosków i ujęć.

Dotąd była mowa wyłącznie o tekście Lavedana, a nie zapominajmy, że zajmuje on niewiele ponad połowę objętości całej pracy. Druga jej część to „Bibliografia“ i „Stan badań“. Bibliografia, bardzo szeroko . opracowana w stosunku do rozmiarów tekstu, stanowa ogromnie cenne jego uzupełnienie. Jest to po pierwsze tzw. bibliografia rozumowana, daje więc niezorientowanemu nawet czytelnikowi niezbędne wskazówki o charakterze i zakresie cytowanych publikacyj, po drugie bibliografia ta zawiera najważniejsze pozycje zarówno źródłowe, jak monograficzne lub problemowe, uwzględnia te zwłaszcza, które posiadają dokładne wykazy bibliograficzne dotyczące zagadnień szczegółowych. Korzystanie z niej ułatwia więc opracowanie dowolnego w zasadzie zagadnienia z zakresu historii sztuki powszechnej. Równie wyczerpującego zestawienia nie zawiera żadna z nowszych prac o charakterze zwięzłego podręcznika.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.