Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Najlepsze tłumaczenia!

Kościół tarłowski i jego budowa

Wnętrza ówczesnych kościołów, a zwłaszcza ich stropy, pokrywa się coraz częściej ornamentyką stiukową w postaci różnych wzorów geometrycznych, wykonywanych w płaskim reliefie. Płaskość („piernikowość”) występuje również w scenach figuralnych (np. Tajemnice różańca z kościoła dominikanów w Piotrkowie Trybunalskim), ale dekoracje te mają wciąż jeszcze cechy manierystyczne. Z właściwym barokiem, i to bardzo sarmackim, spotykamy się dopiero w Tarłowie.

Kościół tarłowski, wzniesiony w latach 1647-1655 z inicjatywy Zbigniewa Oleśnickiego, kasztelana wojnickiego, odznacza się cechami tak typowymi dla późniejszych świątyń barokowych w Polsce: skromnością bryły i kontrastującym z nią bogactwem dekoracji wnętrz. Pod tym względem kościół tarłowski jest niejako prekursorem późniejszych świątyń św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie, bernardynów na Czer- niakowie warszawskim czy św. Anny w Krakowie.

Nawa główna wraz z prezbiterium posiada dekorację stiukową wkraczającą już wyraźnie w barok, lecz na specjalną uwagę zasługują dwie boczne kaplice – Matki Boskiej i Pana Jezusa – ozdobione freskami i polichromowanymi reliefami stiu- kowymi. Stiuki z kaplicy Pana Jezusa poświęcone są tematyce znikomości życia: bohaterką jest śmierć, przedstawiona jako kościotrup lekko obciągnięty skórą – jest to zapowiedź tak licznych w późniejszym okresie „tańców śmierci”: pojawia się ona poszczególnym postaciom w chwili najmniej oczekiwanej, z kontrreformacyjną dewizą: „memento mori” (il 111). Płasko- rzeźby te, różnej wielkości i wykonane zapewne przez kilku artystów, zapełniają ściany, kopułę kaplicy, a nawet framugi okienne. Tworzą one kilka odrębnych cyklów, podporządkowanych wspólnemu programowi ikonograficznemu. Ekspresyjność tych postaci wprowadza nas już całkowicie w sztukę baroku w jego polskim, sarmackim wydaniu. Płaskorzeźby tar- łowskie, będące na naszym gruncie zespołem o nieprzeciętnych wartościach artystycznych, nie zostały dotychczas opracowane przez historyków sztuki. W szczególności nie został rozwiązany program ikonograficzny kaplicy, którego nie można chyba traktować w oderwaniu od innych dekoracji plastycznych tego kościoła.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.