Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Najlepsze tłumaczenia!

MALARSTWO WŁOSKIE

Italia nie bierze żadnego udziału w kształtowaniu się i rozwoju malarstwa gotyckiego. Opiera się nawet zdecydowanie wpływom zaalpejskim. Nawet w Bolonii, mieście uniwersyteckim utrzymującym stały kontakt z Paryżem, rzadkie elementy francuskie, które spętykamy w grupie rękopisów przypisywanych Oderisi da Gubbio (przed 1299: np. Biblia watykańska, ok. 1265), mało wpływają na zmianę stylu ukształtowanego na tradycjach bizantyńskich i romańskich. W innych dzielnicach, zwłaszcza na południu, rozwój miniatury odbiega zasadniczo od wspólnej linii rozwojowej krajów północnych (De arte venandi Fryderyka II, 1258-1266, Watykan, kopia traktatu arabskiego). Dla poznania podstawowych cech i poszukiwań czysto włoskich rozpatrzyć należy zarówno malarstwo ścienne, jak i sztalugowe.

Tendencje malarstwa włoskiego końca XII w. charakteryzują najlepiej freski w krypcie w Anagni (ok. 1180) i mozaiki w kościele S. Giovanni della Porta Latina w Rzymie (ok. 1200). Występuje jeszcze schematyzm wywodzący się ze sztuki benedyktyńskiej XI w. Nowy styl bizantynizu- jący, inspirowany przez renesans macedoński, pojawia się po zdobyciu Konstantynopola przez krzyżowców. Jest on o wiele bardziej maniery- styczny. Bardzo dobry przykład tego stylu stanowią mozaiki baptysterium florenckiego (1225 -1280) i freski kościoła Dei Servi w Sienie (Coppo di Marcovaldo, 1261), sjsąd wyjdzie sztuka Cimabuego i Giotta.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.