Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Najlepsze tłumaczenia!

Malowanie portretów za czasów baroku w Polsce

Olbrzymia większość portretów sarmackich jest nieznanego autorstwa, z reguły bowiem nie były sygnowane. Znani są na- tomiast portreciści królewscy i malarze gdańscy. Gdańsk w drugiej połowie XVII w. wydał wybitnych portrecistów, wśród których na czoło wysunął się Schultz. Jerzy Daniel Schultz (ok. 1620-1683) – to najwybitniejszy portrecista działający w Polsce przedrozbiorowej. Studiował malarstwo w Holandii, a być może i we Francji, toteż portret jego nosi wyraźne cechy holenderskie, odznacza się głębokim kolorytem i umiejętnie stosowanym światłocieniem: na specjalną uwagę zasługują refleksy świetlne na przedmiotach metalowych (niewątpliwe wpływy środowiska Rembrandta). Powróciwszy do Polski był serwitorem trzech kolejnych królów, więcej czasu spędzał w Warszawie niż w rodzinnym mieście. Z zachowanych jego pędzla portretów królewskich wymienić należy podobizny Michała Korybuta, Jana Kazimierza w stroju polskim i być może również jego autorstwa portret tego króla przyglądającego się z klasztoru na Bielanach pożarowi Krakowa, obleganego przez Szwedów. Portret Michała Korybuta Wiśnio- wieckiego (il. 128) odznacza się wybitnymi walorami lumini- stycznymi, zwłaszcza świetnie połyskującą zbroją. Schultz malował również portrety niektórych magnatów polskich, lecz te znamy jedynie z rycin ówczesnych grafików.

Czołowym chyba dziełem tego artysty jest tzw. Portret murzy tatarskiego z rodziną (z 1664 r.), przechowywany w lenin- gradzkim Ermitażu. Ten portret zbiorowy w swobodnym ustawieniu postaci i dobrym modelunku wywodzi się z najlepszych wzorów holenderskich, a w szczególności od Fransa Halsa. Jest to zapewne portret posła tatarskiego w Warszawie – Dedesz Agi.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.