Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Najlepsze tłumaczenia!

Prawdziwy klasycyzm w architekturze

Prawdziwy klasycyzm poszukuje właściwych proporcji i prawidłowego użycia porządków. Odnajdujemy to u Philiberta Delorme (około 1515 – 1570), który był w Rzymie i mierzył na miejscu budowle starożytne. Napisał on traktaty, a mianowicie Architecture (1567): zresztą dzięki tradycji rodzinnej znał zawód równie dobrze w praktyce, jak w teorii. Zamek w Ariet (po 1543 lub 1547), zbudowany dla Diany de Poitiers, jest jednym z pierwszych przykładów – obok zamku w Angerville (départ. Seine-Inférieure) – zastosowania regularnego spiętrzenia trzech porządków: doryckiego, jońskiego i korynckiego. Portal z Anet sąsiaduje dziś na podwórzu Szkoły Sztuk Pięknych w Paryżu z portalem z Gaillon, Każdy z nich stanowi najdoskonalszy wyraz swojej epoki. Porównując te dwa portale łatwo zdać sobie sprawę z drogi, jaką przebyła sztuka francuska w ciągu pół wieku. Około 15 lat później, w r. 1564 Katarzyna Medycejska zwróciła się do Delorme’a zlecając mu zbudowanie pałacu Tuileries, najważniejszego dzieła architektury francuskiej z drugiej połowy XVI w., wobec którego Luwr był budowlą drugorzędną. Z powodu zniszczenia w r. 1871 rola tej budowli jest zbyt często niedoceniana. Nad środkową częścią budynku wznosiła się kopuła, pierwsza w Paryżu, ponad dwiema kondygnacjami z porządkami jońskim i korynckim. Delorme zastosował tu swój pomysł porządku francuskiego (kolumna z trzonem otoczonym pierścieniami). Wszelka dekoracja rzeźbiarska (ornament lub figury) została pominięta. Po śmierci Delorme’a budowy Tuileriów dokończył Jean Bullant (ok. 1510 – 1578), także uczony i teoretyk (Regle d’architecture des cinq manieres de colonnes, 1564), który również był w Italii, a później zyskał sławę w służbie rodziny Montmorency (Ecouen, Chantilly, Fere-en-Tardenois). Zamyka on budowę Delorme’a dwoma skrzydłami stosując nową formułę – porządek kolosalny, który nie akcentuje po działu na kondygnacje. Luwr i Tuilerie są połączone od początku wieku XVII przez Grande Galerie du Bord de l’Eau i Petite Galerie (Galerie d’Apollon). Już pierwotny projekt Tuileriów, którego autorem był Delorme, może uchodzić za jedną z tych wielkich kompozycji osiowych, o których była mowa. Zamki w Verneuil-sur-Oise (1565 – 1575), a zwłaszcza w Charleval (po 1575, nie ukończony), stanowić mogą typowe przykłady, dzięki swoim rozmiarom, prawidłowości i symetrii. Twórcą zamku Verneuil był najprawdopodobniej Jacques Androuet du Cerceau (około 1510 – 1585), założyciel dynastii du Cerceau. Był to teoretyk i praktyk, który robił w Rzymie rysunki i pomiary.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.